بلوچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلوچی . [ ب ُ / ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به بلوچ . رجوع به بلوچ شود. ◄ هرچیز مربوط به بلوچ و بلوچستانی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ از مردم بلوچ . بلوچستانی . (فرهنگ فارسی معین ) : همه مرزبانان زرین کمر بلوچی و گیلی به زرین سپر. فردوسی . ♦ زبان بلوچی ؛ از لهجه های ایرانی است که در بلوچستان بدان سخن گویند. (فرهنگ فارسی معین ). از زبانهای ایرانی غربی، از ریشه ٔ هندواروپائی که در بلوچستان و بعضی نواحی دیگر رایج است . دو لهجه ٔ اساسی شرقی و غربی و لهجه های فرعی متعدد دیگر دارد. بلوچی، نظر به ارتباطش با لهجه های دیگر ایرانی شرقی، بسیاری از خصوصیات آنها را اقتباس کرده است . (از دایرة المعارف فارسی ).