بلوندک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلوندک . [ ب َ وَ دَ ] (اِ) شمشیر چوبین . (از برهان ) (ناظم الاطباء). و رجوع به بلونک و بلونه شود.