بلوط اسبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلوط اسبی . [ ب َ طِ اَ ] (ع اِ مرکب ) درخت بلندی مخصوص نواحی مدیترانه، که بیشتر برای زینت کاشته میشود. گلهای سفید یا خاکستری رنگش بصورت خوشه های هرمی بزرگ است . میوه اش خوراکی نیست . (از دایرة المعارف فارسی ).