فرهنگ لغت

بلندپرچین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلندپرچین . [ ب ُ ل َ پ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان انگوران بخش ماه نشان شهرستان زنجان . سکنه ٔ آن ٥٠٦ تن . آب آن از چشمه سار و محصول آن غلات و انگور و قیسی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).

معنی بلندپرچین | فرهنگ لغت