بلفرخج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بُ فَ خَ) (ص.) بد، زشت، پلید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بُ فَ خَ) (ص.) بد، زشت، پلید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلفرخج . [ ب ُ ف َ رَ ] (ص، اِ) بد. زشت . پلید. ناپاک . (ناظم الاطباء). ◄ شکلک، و بازخمانیدنی است از ابوالفرج . (یادداشت مرحوم دهخدا) : ای بلفرخج ساده همیدون همه فرخج نامت فرخج و کنیت ملعون بلفرخج . لبیبی .