فرهنگ لغت

بلغار

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(بُ) (اِ.)پوست‌های رنگین دباغی شده خوشبوی.

(~.) (اِ.) ۱- هر یک از ساکنان بومی کشور بلغارستان یا فرزندانشان. ۲- قومی از نژاد اسلاو. ۳- قومی از نژاد ترک که در سده‌های اول میلادی به دشت‌های روسیه رانده شدند. ۴- هر یک از افراد آن قوم.

معنی بلغار | فرهنگ لغت