بلخ بامی

بلخ بامی . [ ب َ خ ِ ] (اِخ ) لقب شهر بلخ است . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بلخ شود : درم بستد از بلخ بامی به رنج سپرد ونهادیم یکسر به گنج . فردوسی . ز چیزی که از بلخ بامی ببرد بیاورد یکسر به کهرم سپرد. فردوسی . مرحبا ای بلخ بامی همره باد بهار از در نوشاد رفتی یا ز باغ نوبهار. فرخی . بزرگی است و در بلخ بامی سر است مرا نیز در تخمه هم گوهر است . اسدی .