بلحیات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلحیات . [ ب َ ل َ حی یا ] (ع اِ) ج ِ بَلحیّة. قلاده ها و گردن بندها که از بلح سازند. (از ذیل اقرب الموارد از لسان ). ◄ عطرهای گوناگون که در آنها بلح (غوره ٔ خرما) آمیزند. (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به بلحیة شود.