بلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلج . [ ب ُ ل ُ ] (ع اِ) گشادگیهای مفارق مو. (منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد از لسان ).
بلج . [ ب َ ل َ ] (ع اِ) گشادگی ابرو. (منتهی الارب ). تباعد و فاصله ٔ مابین دو ابرو. (از اقرب الموارد). ◄ ضوء و روشنائی . (از ذیل اقرب الموارد).
بلج . [ ب َ ] (ع ص ) رجل بلج ؛ مرد گشاده رو. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بَلِج . و رجوع به بلج شود.