بلاهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ هَ) [ ع. بلاهة ] (اِمص.) <BR>۱- کم خردی.<BR>۲- ضعف تدبیر، سستی رأی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ هَ) [ ع. بلاهه ] (اِمص.) ۱- کم خردی. ۲- ضعف تدبیر، سستی رأی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلاهت . [ ب َ هََ ] (از ع، اِمص ) بلاهة. کم عقل بودن در امورات دنیا. (غیاث اللغات ). بی عقلی . نادانی . حماقت . گولی . (ناظم الاطباء). سلیم دلی . (بحرالجواهر). ابلهی . کم خردی . ساده دلی . حمق . غباوت . رعونت . سفه . سخافت . کانائی . و رجوع به بلاهة شود. ◄ ضعف و سستی در رأی و تدبیر. (ناظم الاطباء).
فرهنگ طیفی واژهدان
کودنی، عقب ماندگی مسخرگی پریشانی، پریشانی خیال، بیتوجهی
واژگان فارسی سره واژهدان
کم خردی، بیخردی