بلازده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلازده . [ ب َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مبتلی به رنج . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ دچار مصیبت . (فرهنگ فارسی معین ). مصیبت زده و آفت رسیده . (آنندراج ). ◄ بدبخت . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی