فرهنگ لغت

بقوتی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بقوتی . [ ب ِ ق ُوْ وَ ] (حامص مرکب ) بالقوه بودن : پس هر چیزی اول از بقوتی به این روی خالی نه اند. (دانشنامه ٔ علایی الهیات ص ١١٥ از فرهنگ فارسی معین ).

معنی بقوتی | فرهنگ لغت