بقعه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ عِ) [ ع. بقعه ] (اِ.) ۱- قطعهای از زمین. ۲- بنا، زیارتگاه. ۳- مزار ائمه و بزرگان دین. ۴- جای، مقام. ج. بقاع، بُقَع. ۵- اتاقکی که بر روی گور اولیا و قدیسان میسازند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ عِ) [ ع. بقعه ] (اِ.) ۱- قطعهای از زمین. ۲- بنا، زیارتگاه. ۳- مزار ائمه و بزرگان دین. ۴- جای، مقام. ج. بقاع، بُقَع. ۵- اتاقکی که بر روی گور اولیا و قدیسان میسازند.