بقع

بقع. [ ب َ ق َ ] (ع مص ) پیسه گردیدن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ج ِ ابقع. (منتهی الارب ). ◄ بسنده کردن بچیزی، بقع به . ◄ خالی شدن زمین از کسی یا چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ تر گردیدن تن آبکش جابجا از آب : بقع المستقی . (ناظم الاطباء). از آب جابجا بدن آبکش تر گردیدن . (از منتهی الارب ).

بقع. [ ب ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ ابقع و بَقعاء. (ناظم الاطباء). کانه ج ِ ابقع. (منتهی الارب ).

بقع. [ ب ُ ] (ع اِ) مردم آبکشی که بدنش از آب جابجا تر شده باشد. (ناظم الاطباء). آب کشانی که بدن آنها جابجا از آب تر شده باشد. (منتهی الارب ) (از آنندراج ). ◄ (ص ) قومی که بر آنها جامه های مرقع باشد. و منه قول حجاج : رایت قوماً بقعا، کانه ج ِ ابقع. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ).