بقاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بقاق . [ ب َ ] (ع اِ) متاع ردی خانه . (ناظم الاطباء)(آنندراج ) (منتهی الارب ). اسقاط متاع خانه . (از اقرب الموارد). ◄ خس و خاشاک وادی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از آنندراج ). ◄ نام مرغی بسیارآواز. بقاقة، یکی آن . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ مرد بسیارگوی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). بقاقة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). و رجوع به بقاقة شود.