بفعل آوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بفعل آوردن . [ ب ِ ف ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) پدید کردن . بظهور آوردن . از مرحله ٔ قوه به فعل آوردن : هر آنچ امروز بتواند بفعل آوردن از قوت نیاز و عجز گر نبود ورا چه دی و چه فردا. ناصرخسرو. و رجوع به فعل شود.