بفرمان

بفرمان . [ ب ِ ف َ ] (ص مرکب، ق مرکب ) مطیع. بنا به امر. برحسب دستور : بلی بفرمان گویم اگر هجا گویم از آنکه قول خداوند را بفرمانم . مسعودسعد.