بفت

بفت . [ ب َ ] (اِ) بفته . مخفف لفظ بافت است که اسم مصدر بافتن است و همیشه با کلمه ٔ دیگر مرکب استعمال میشود مثل زربفت و گهربفت . (فرهنگ نظام ). مخفف بافت . (دزی ج ١ ص ١٠٢). رجوع به زربفت و گهربفت و بفته شود : بگسترد برجای زربفت برد بمرمر برافشاند دینار خرد. اسدی (از آنندراج ). خزان بد شده ز ابر و از یاد رفت سر کوهسار و زمین زربفت . اسدی (از آنندراج ). یک جوق برمثال خردمندان با مرکب و عمامه ٔ زربفته . ناصرخسرو (از آنندراج ) (فرهنگ نظام ذیل بفته ). ◄ نوعی پارچه از کتان سفید بافت هندوستان .