بغلگیری

بغلگیری . [ ب َ غ َ ] (اِ مرکب ) نام داو از کشتی . (غیاث ). ◄ (حامص مرکب ) معانقه و یکدیگر را در بغل گرفتن . (آنندراج ) : ببین گرمی باده ٔ ناب را بغلیگری آتش و آب را. ظهوری (از آنندراج ). باز عهد آمد بغلگیری مینا می کنم از کجا یاری چو او خون گرم پیدا میکنم . کلیم (از آنندراج ).