بغلان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغلان . [ ب َ غ َ ] (اِخ ) از بلاد طخارستان است و از آنجا تا بلخ شش منزل باشد. شهری است در نواحی بلخ و بگمان من در طخارستان . (از سمعانی ) : شهرکی است بخراسان و همچون سککند است . (حدود العالم ). و بر راه کوههای بامیان رفت بأغروغر که در حدود بغلان گذاشته بود. (جهانگشای جوینی ).
بغلان . [ ب َ ] (ص ) پس رو و تابع. ◄ رفیق . (ناظم الاطباء).