بغضاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغضاء. [ ب َ ] (ع اِمص ) بمعنی بغضه، دشمنی سخت است . (منتهی الارب ) (ترجمان علامه جرجانی ص ٢٧) (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). عداوت سخت . (غیاث ) (آنندراج ). عداوت و دشمنی سخت . (فرهنگ نظام ). دشمنی . بغض . خصومت . دشمنانگی . کین . کینه .