بغدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغدان . [ ب َ ] (اِخ ) لغتی است در بغداد. (منتهی الارب ) (مؤید الفضلاء). رجوع به المعرب جوالیقی شود.
بغدان . [ب ُ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان چانف بخش بمپور شهرستان ایرانشهر. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).