بغاوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بُ وَ) [ ع. ] (اِمص.) سرکشی، یاغی گری.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بُ وَ) [ ع. ] (اِمص.) سرکشی، یاغی گری.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغاوت . [ ب َ وَ ] (ع اِ مص ). بغاوة. طغیان و سرکشی . (ناظم الاطباء). نافرمانی . (آنندراج ). و رجوع به بغاوة شود. ♦ بغاوت کردن ؛ حمله کردن و یورش آوردن . (ناظم الاطباء). ◄ آزردن و جفاکردن . (ناظم الاطباء).