بغات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بُ) [ ع. بغاة ] (ص.) جِ باغی.۱ - سرکشان، ناف رمانان.<BR>۲- کسانی از پیروان اسلام که ضد معصومین قیام نمایند، مانند خوارج.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بُ) [ ع. بغاه ] (ص.) جِ باغی.۱ - سرکشان، ناف رمانان. ۲- کسانی از پیروان اسلام که ضد معصومین قیام نمایند، مانند خوارج.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغات . [ ب ُ ] (ع مص ) بغاة. رجوع به بغاة شود.