فرهنگ لغت

بعقوط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بعقوط. [ ب ُ ] (ع ص ) کوتاه قد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی بعقوط | فرهنگ لغت