بطلمیوس یازدهم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بطلمیوس یازدهم . [ ب َ ل َ س ِ دَ هَُ ] (اِخ ) اولت (بمعنی نی زن ) (٧٩-٥١ ق .م .). از ٨٠ تا ٥١ ق .م . سلطنت کرد. (از ناظم الاطباء). نام پادشاه یازدهم از بطالسه است . اولاد نامشروع بطلمیوس سوتر ثانی است . بسال ٨٠ ق .م . مصریها وی را بتخت بطالسه نشاندند ولی جمهوری روم از تصدیق وی خودداری نمود. سرانجام بسال ٥٩ ق .م . تحت حمایت پومپیوس درآمدو مورد قبول واقع شد اما باز این حرکت مصریان را خشمناک ساخت و در سنه ٔ ٥٨ او را مجبور بفرار کردند و بعد از ٣ سال باز بدستیاری رومیان بمصر بازگشت . ٣ سال دیگر در تحت حمایت سپاهیان روم حکمرانی کرد و در ٥٢ق .م . درگذشت . و رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج ٢ شود.