بطلمیوس دوازدهم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بطلمیوس دوازدهم . [ ب َ ل َ س ِ دَ دَ هَُ ] (اِخ ) برنیس سوم . اسکندر دوم (٨٠ ق .م .) (٥١-٤٩ ق .م .). از ٥١ تا ٤٨ ق .م . سلطنت کرد. (از ناظم الاطباء). پادشاه دوازدهم بطالسه و پسر پادشاه یازدهم است . در موقع وفات پدرش بسیزده سالگی بتخت پادشاهی جلوس کرد و با خواهر ١٧ساله ٔ خود کلئوپاتر ازدواج کرد و این خانم در نظر داشت با قدرت و نفوذ تام سروری نماید. قیم های شوهرش در نتیجه ٔ توطئه و افساد وی اورا تبعید کردند. پادشاه جوان در اثر تحریک و تشویق قیم ها، پومپسوس سردار معروف رومی را که به مصر ملتجی شده بود بقتل رسانید و در نتیجه ٔ اغتشاش در حین فرار در رود نیل غرق شد (٤٨ ق .م .). و بنا بروایتی بسبب جنایات زیاد بقتل رسید. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢).