بطلمیوس دهم

بطلمیوس دهم . [ ب َ ل َ س ِ دَ هَُ ] (اِخ ) اسکندر دوم، سوتر دوم . (پادشاه مصر، ٨٠-٧٩ ق .م .) از ٨١ تا ٨٠ ق .م . سلطنت کرد. (از ناظم الاطباء). پس از فوت لاتیرا (٨١ ق .م .) دختر او که زن اسکندر بود شش ماه امور دولت را اداره کرد و بعد ناپسری او که بطلمیوس دهم، اسکندر دوم نام داشت بسلطنت رسید. این پادشاه در جزیره ٔ گُس بزرگ شده بود و چندی در دربار مهرداد ششم پُنت اقامت داشت ولی بعد فرار کرده نزد سردار رومی سولاّ رفت و او به بطلمیوس دهم نصیحت کرد با زن پدر خود که ملکه بود ازدواج کند. این ازدواج بسیار شوم بود زیرا پس از ازدواج زنش را کشت و بر اثر این حادثه مردم بر او شوریده وی را کشتند. (از ایران باستان چ ٢جیبی ص ٢١٥٨). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج ٢ شود.