بطر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بطر. [ ب َ ] (ع مص ) کفانیدن جراحت . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ریش بشکافتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). شکافتن . زخم . (مؤید الفضلاء) (غیاث ) (آنندراج ). و رجوع به دزی ج ١ ص ٩٤ شود.

بطر. [ب ِ ] (ع اِ) رایگان، یقال : ذهب دمه بطراً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). باطل و هدرشده خون . (آنندراج ).

بطر. [ ب َ طِ ](اِخ ) نصربن احمدبن بطر. محدث بود. (منتهی الارب ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

شادی، شادمانی، سرور سرمستی، نشئه، مستی غرور، تفرعن، تکبر