بطریرک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بطریرک . [ ب َ ری رَ ] (معرب، اِ) بطرک . از یونانی پاتریارشس . بمعنی رئیس آباء مرکب از پتریا (اهل و کسان پدر) و ارش (رأس، اول ). (تفسیر الالفاظ الدخیلة فی اللغة العربیة چ مصر ١٩٣٢ م .) لاتینی پاتریارشا . نامی که در عهد عتیق به نخستین رؤسای خاندان اطلاق میشد. (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). در نزدنصارا رئیس رؤسای اساقفه . (اقرب الموارد). نخستین اسقف نزد یونانیها و قبطی ها. (دزی ج ١ ص ٩٤). ◄ در نزد یهود بمعنی عالم، معرب از یونانی پاتیرارخوس و معنی آن پدر رئیس . ◄ لقب رؤسای خاندانها قبل از طوفان . ◄ لقب ابراهیم و اسحاق و یعقوب . ج، بطارکه، بطاریک . (اقرب الموارد).