بطریر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) [ ع. ] (ص.) مردم بی شرم زبان دراز منهمک در گمراهی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ) [ ع. ] (ص.) مردم بی شرم زبان دراز منهمک در گمراهی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بطریر. [ ب ِ ] (ع ص ) بی شرم زبان دراز منهمک در گمراهی . مؤنث : بطریرة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به بطریرة شود.
بطریر. [ ب َ ] (اِخ ) قصری نزدیک مرسیه . (دمشقی ).