بطرق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بطرق . [ ب َ رَ ] (معرب، اِ) بَطرَقَة. مقامی در نزد رومیها. (دزی ج ١ ص ٩٤). ◄ لایق و سزاوار چنین مقامی و امروزه در نزد مسلمانان شمال افریقا وجود دارد و نشانه ٔ آنها تاجی است بنام «تاج البطرقة». (دزی ج ١ ص ٩٤). و رجوع به بطریق و بطرک شود.