بطحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بطحة. [ ب َ ح َ ] (اِخ ) آبی است در وادیی که آنرا خنوقه گویند. (از معجم البلدان ).
بطحة. [ ب َ ح َ] (ع اِ) اندازه ٔ قامت، یقال هو بطحة رجل ؛ آن قامت یک مرد است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
بطحة. [ ب ُ ح َ ] (ع اِ) خو و خصلت، یقال : هذه بطحة صدق . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).