بصع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بصع. [ ب َ ] (ع اِ) شکاف تنگ که در آن آب نفوذ نکند. ◄ مابین سبابه و وسطی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
بصع. [ ب َ ] (ع مص ) گرد آوردن . بصعه بصعاً. ◄ روان گشتن آب . (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (منتهی الارب ).
بصع. [ ب ِ ] (ع ص ) پاره ای از شب، یقال : مضی بصع من اللیل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).