بصروی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بصروی . [ ب ُ رَ ] (اِخ ) محمد بصروی شاعر ابن محمدبن خلف . (منتهی الارب ). ابوالحسن محمدبن محمدبن خلف بصروی شاعر، او را شعر نیکوست . علم کلام را بر شریف مرتضی قرائت کرد و در ربیعالاول سال ٤٤٣ هَ . ق . درگذشت . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).
بصروی . [ ب ُ رَ ] (ص نسبی ) منسوب است به بُصری ̍ که قریه ای است پهلوی عکبرا. (از سمعانی ) (از ناظم الاطباء).