بصبص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بصبص . [ ب َ ب َ ] (ع مص ) رجوع به بصبصة شود.
بصبص . [ ] (اِخ ) (متوفی ٧٨٥م .) نام مغنی مشهور دوره ٔ عباسی است که در نواختن عود مهارت داشت و در حسن و جمال تناسبی بکمال . وی در مدینه چشم گشوده بود و اصلاً جاریه ٔ یحیی بن نفیس بود که مهدی خلیفه او را خرید و به بغداد آورد. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢). و رجوع به عیون الاخبار ج ٤ ص ٨٧ و الموسوعة العربیه چ ١٩٦٥ م . قاهره شود.