بشیوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشیوه . [ ب ِ وِ ] (اِخ ) دهستانی از دهستانهای بخش سرپل ذهاب شهرستان قصر شیرین .آب آن از رودخانه های الوند و پاطاق و چشمه سار. محصول آنجا غلات، برنج پنبه، توتون، صیفی، لبنیات . شغل اهالی آن زراعت، گله داری . این دهستان از ١٣آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ١٨٥٠ تن میباشدو قراء مهم آن عبارتند از: ربزوند، جلالوند، بالا و پایین و آیینه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).