بشیریه

بشیریه . [ ب َ ری ی َ ] (اِخ ) از فرق غلات است و فروع مفوضه و واقفه، اصحاب محمدبن بشیر اسدی معتقد بزنده و غایب بودن امام موسی بن جعفر و نمردن و حبس نشدن آن حضرت بودند. این فرقه محمدبن بشیر و بعد از او پسرش سُمَیع را امام میشمردند. (خاندان نوبختی چ ١٣١١ هَ . ق . ص ٢٥٢). و رجوع به ریحانة الادب ج ١ ص ١٦٧ شود.