بشگریدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشگریدن . [ ب ِ گ َ دَ ] (مص ) بشگردن . شکار کردن . شکستن و شکریدن . شکردن . (از ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) (آنندراج ). و رجوع به شکردن و شکریدن و بشکردیدن و شعوری ج ١ ورق ٢٠١ شود : جهانا چه بدمهر و بدگوهری که خود پرورانی و خود بشگری . فردوسی .