بشگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشگر. [ ب ِ گ َ ] (اِ) بشگرد. رجوع به بشگرد شود.
بشگر. [ ب َ گ َ ] (اِخ ) بشار. بشار مرغزی . رجوع به بشار، و بشار مرغزی شود.
بشگر. [ ب ِ گ َ ] (اِخ ) دهی ازدهستان مؤمن آباد بخش در میان شهرستان بیرجند. ٢٧٢ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات، شلغم . شغل اهالی آن مالداری . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).