بشکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشکان . [ ب ِ ] (اِخ ) ازقرای هرات . (از معجم البلدان ) (از مرآت البلدان ).
بشکان . [ ب ِ ] (اِخ ) بوشکان . قریه ای از توابع بیضا، دو فرسنگ میانه ٔ شمال و مشرق تل بیضا. (فارسنامه ٔ ناصری ). مرکز قریه ٔ «بلوک » فارس است . رجوع به جغرافیای غرب ایران ص ١٢١ و فارسنامه ٔ ابن البلخی چ ١٣٣٩ هَ . ق . کمبریج ص ٥٤ شود.