بشک افتادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشک افتادن . [ ب ِ ش َ اُ دَ ] (مص مرکب ) بشک شدن . به تردید و دودلی افتادن . شک کردن . رجوع به شک و بشک شدن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشک افتادن . [ ب ِ ش َ اُ دَ ] (مص مرکب ) بشک شدن . به تردید و دودلی افتادن . شک کردن . رجوع به شک و بشک شدن شود.