بشولنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشولنده . [ ب َ / ب ِ / ب ُ ل َ دَ / دِ ] (نف ) گزارنده ٔ کارها و کارساز. ◄ حرکت دهنده و جنباننده . ◄ چست و چالاک و ماهر. ◄ باهوش . هوشمند. ◄ عالم و دانا و بینا. ◄ پریشان کننده و پاشنده . ◄ متحیر. رجوع به بشول، بشولاندن، بشولانیدن، بشولش، بشولیدن شود.