فرهنگ لغت

بشتخته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بشتخته . [ ب ِ ت َ ت َ ] (ازترکی، اِ) (در ترکی بشتحته ). صندوق سفری دارای طبقات که بمصرف لوازم یک شخص میرسد. (از دزی ج ١ ص ٨٨). ♦ بشتخته حریم ؛ میز یا لوازم کوچک که بکار آرایش و زینت زنها میرود. میز توالت خانمها. (از دزی ج ١ ص ٨٨). ♦ ساعته بشتخته ؛ در ترکی پشتحته ساعتی، پاندول ساعت . لنگر ساعت . (از دزی ج ١ ص ٨٨).

معنی بشتخته | فرهنگ لغت