بسوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسوه . [ ب ِ ] (هندی، اِ) لفظ هندیست بمعنی بستم . حصه ٔ هر چیز عموماً و بمعنی بستم حصه بیگه در پیمایش زمین زراعت خصوصاً (غیاث ). لفظ هند بمعنی بستم حصه ٔ بیگه در پیمایش زراعت خصوصاً. (آنندراج ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام فارسی