بسر تیر رسانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسر تیر رسانیدن . [ ب ِ س َ رِرِ / رَ دَ ] (مص مرکب ) بر سر تیر رسانیدن . شکار شدن، تیر خوردن : و هرگاه نخجیر دال طبع خجسته اش هوس شکار کردی غزال غزاله از یکساله بُعد گرم شتاب از خطوط اشعه خود را بر سر تیر رسانیدی . (دره ٔ نادره چ شهیدی چ ١٣٤١ هَ . ش . انجمن آثار ملی ص ٥٣٦).