بسر تازیانه بخشیدن

بسر تازیانه بخشیدن . [ ب ِ س َ رِ ن َ / ن ِ ب َ دَ ] (مص مرکب ) بسر تازیانه دادن . چیزی را سهل و فرومایه دانسته به اشاره ٔ سر تازیانه عطا فرمودن . (آنندراج ) : آوریدی جهان به تیغ فراز بسر تازیانه دادی باز. نظامی (از آنندراج ). خسرو بسر تازیانه بخشد چون ملک عراق ار هزار باشد. انوری (از آنندراج ).