بست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ)<BR>۱- (مص مر.) بستن، سد کردن.<BR>۲- (اِ.) حلقه یا نیم دایرهای که به چهارچوب در یا پنجره متصل است و چفت یا قفل در آن قرار میگیرد.<BR>۳- هر نوع وسیله برای گرفتن و نگهداشتن چیزی.<BR>۴- جایی که مردم برای ایمن ماندن از تعرض یا دادخواهی به آن جا پناهنده میشدند، جای تحصن.<BR>۵- آن مقدار از تریاک یا شیره که هر بار به حقه میچسبانند.<br>