بستیغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بستیغی . [ ب ِ / ب َ ] (اِخ ) ابوالحسن علی بن احمد بستیغی برادر ابوسعد... وی نیز محدث بود. (از معجم البلدان ).
بستیغی . [ ب ِ / ب َ ] (اِخ ) ابوسعد شبیب بن احمدبن محمدبن خُنشام بستیغی محدث بود. (از معجم البلدان ). مؤلف لباب الانساب چنین آرد: ابوسعدمسیب بن احمدبن محمدبن هشام بستیغی . وی کرامی مذهب بود و پس از سال ٤٧٠ هَ . ق . درگذشت . (لباب الانساب ).
بستیغی . [ ب ِ / ب َ ] (ص نسبی ) منسوب است به بستیغکه دهی است در نزدیکی سواد نیشابور. (از سمعانی ).