بساکدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بساکدان . [ ب َ ] (اِ مرکب ) کیسه ای که در آن بساکه ها تشکیل میشوند. (گیاه شناسی گل گلاب چ ١٣٢٦ هَ . ش . دانشگاه طهران ص ١١٨ و ١٥١). و رجوع به بساکه شود. ◄ بجای آنتر بکار رفته است و آن قسمت بالای پرچمهای گل باشد. رجوع به گیاه شناسی گل گلاب چ ١٣٢٦هَ . ش . دانشگاه طهران ص ١٧٨ و گیاه شناسی حبیب اﷲ ثابتی چ ١٣٢٨ هَ . ش . دانشگاه طهران ص ٤١٦ و ٤٦٠ شود.